Ana Hauradou Carreiro, panameña, fue beneficiaria de una Beca Excelencia Juventud Exterior de la Xunta de Galicia. Tiene 33 años, es nieta de gallegos (concretamente de Alvarellos-Paredes, en Ourense) y ha podido estudiar un máster en Gerontología en la Universidad de A Coruña gracias a una beca de 12.000 euros. Ella misma nos cuenta su experiencia.
Pertenezco al primer grupo de becados de BEME del año 2017 que en su momento ofertaron 100 becas y fui una de las beneficiadas para estudiar Gerontología Clínica en la Universidad de A Coruña (UDC) en la facultad de Ciencias de la Salud en OZA. Aprendí muchísimo, realicé prácticas en el Complejo Gerontológica La Milagrosa y crecí inmensamente a nivel humano, estudiar el envejecimiento fue una de las mejores decisiones que he tomado y que mejor que en Galicia, donde la población de adultos mayores cada mes mayor.
"El apoyo recibido por parte de la Xunta fue fenomenal. Me acompañaron en todo el proceso, realmente se preocupan porque estés informado, que obtengas la beca y que al llegar sepas todos los pasos que debes realizar".
Estoy en A Coruña, es una ciudad preciosa rodeada de mar con un clima bastante cambiante, pero tiene su encanto, créanme, que se terminaran enamorando. Cuando llega el verano todo es diferente, hay tantos festivales que tendrás una muy dura decisión de elegir a cuál ir. Te enriqueces a nivel personal, profesional, cultural porque conoces a muchas personas que, como tú, son descendientes de gallegos o gallegos retornados.
Durante tu estadía en Galicia te siguen asesorando y orientado hasta que quedes bien establecido, en mi caso no tengo familia en Galicia, mi abuelo falleció hace unos años por lo que no tuvo apoyo como otros de mis compañeros de la beca, pero no te preocupes que la Xunta te va guiando en todo el proceso, sino igual estamos los ex becados que como yo vivimos ahora en Galicia y podemos apoyar, ayudar y guiar en lo que necesiten.
"Como sabemos, no todo en la vida es fácil, pero te aseguro que es una experiencia que vale la pena vivir y si te gusta Galicia bienvenido serás".
En principio no tenía en mente quedarme a vivir en Galicia, solo a estudiar sin planes concretos, aunque terminando el segundo cuatrimestre con la llegada del verano y algunas personas que llegaron a mi vida cambien de opinión. Inicié con la búsqueda activa de trabajo en Recursos Humanos (que es la experiencia previa que tenía en Panamá) y tras tres entrevistas fui seleccionada para trabajar en una empresa del sector de la formación – Campus Training.
Rooteiro é o proxecto turístico que Andrés Rodiño emprendeu no seu retorno a Sanxenxo, a Galicia, despois de seis anos en Edimburgo xunto á súa noiva. Andrés quería volver ás súas raíces, á súa versión do paraíso, como di na súa web. Rooteiro é un roteiro polas súas raíces que invita a coñecer e gozar Galicia dun modo diferente.
Que vos levou a emigrar e que vos trouxo de volta?
Estivemos case seis anos en Edimburgo, fumos a aprender inglés, a buscar traballo. Os dous últimos anos estudiei Turismo alí. Pero xa era hora de volver, eran seis anos alí e dixemos que era suficiente. E eu víalle o potencial que Galicia tiña, que se podían facer cousas aquí en turismo, e por eso me decidín a facer este proxecto.
En que consiste o proxecto que emprendiches?
Rooteiro son experiencias e rooteiros por Galicia para valorar o patrimonio que temos, tanto natural, cultural, como marítimo. É un turismo slow, levamos á xente a zonas que non estean moi saturadas para ensinar mellor o patrimonio que temos.
Estudaches Turismo, tiñas claro antes de volver que querías poñer en marcha unha empresa así?
Ao principio botei currículos para traballar e ao non saírme nada decidín empezar este proxecto. Eu vin que aquí había potencial en turismo. Está enfocado ao turismo estranxeiro, estamos a empezar, aos poucos.
Tamén estás a proxectar Galicia no exterior, os teus clientes que opinan de Galicia?
Gústalles moito. Dos que tiven, o que máis me pediron son os roteiros do Albariño. Chegan aquí e todo é diferente. Xa tiven clientes de Hong Kong e gustoulles moito. Conseguinos porque teño os roteiros en TripAdvisor. Ao principio a web é difícil movela e que che compren, é moito traballo, é aos poucos, coesta mover as cousas. Unha vez que se colla a dinámica irá máis fácil todo.
Rooteiro beneficiouse das Axudas ao Retornado Emprendedor da Secretaría Xeral da Emigración, como che decataches das axudas?, canto tardaches en poñelo en marcha?
Chegamos en xuño de 2018 e empecei co proxecto en xaneiro do ano pasado. E en xullo xa empecei a traballar. A ayuda a vin por internet. A de Emigración foi moi fácil de tramitar e tardaron pouco, dancha rápido. Presentei un plan de negocio, pedinas en abril ou xuño e en agosto xa tiña o diñeiro.
Son necesarias as axudas?, animan a decidirse a emprender?
Vén ben a axuda económica ao principio, se non é difícil, pedín a subvención e adiante!
Como ves o futuro en Galicia?
Co Xacobeo está a moverse todo bastante, ten moito potencial, estamos a saír pequenas empresas para darlle proxección a Galicia, hai que valorar o que temos, e eu creo que se vai a conseguir. Para o ano ten que ser bo.
Antonio Vázquez Pérez, 58 años, nacido en Venezuela pero con ascendentes galegos, cóntanos a súa experiencia de emprendemento en Galicia
Antonio, eres un claro exemplo de que un é capaz de reinventarse as veces que sexa necesario, para saír adiante, verdade?
Pois si. Porque son avogado, e tras traballar 10 anos no Consello da Xudicatura nun Tribunal Penal, coa chegada de Chaves ao poder, eliminouse devandito Consello; unha vez que quedei na rúa sen traballo, coa axuda da familia investín e montei 3 proveedurias colexiais. Posteriormente veu o desastre en Venezuela e por motivo de seguridade da miña familia tiven que escapar dos grupos armados que tiñan identificados os manifestantes das protestas, ás cales nós participabamos. Por esa razón volvín a España e montei unha tinturería e unha panadería.
"Nunha semana malvendín os meus negocios, a miña casa e o meu coche e vinme coa miña esposa e os meus 2 fillos a Lugo, a terra dos meus pais, avós e tatarabuelo"
Rexenta 3 librerías en Venezuela e economicamente íalle ben (despois de dedicarse á xudicatura).
A verdade é que económica e profesionalmente íame moi ben, pero o réxime quería acabar coa clase media a como dese lugar, que era a maioría que nos enfrontabamos a el. Así que nunha semana malvendí os meus negocios, a miña casa e o meu coche e vinme coa miña esposa e os meus 2 fillos a Lugo, a terra dos meus pais, avós e tatarabuelo, á que acudiamos por certo con moita frecuencia.
Como foi o de reinventarse outra vez ao chegar a Galicia?
Pois cos aforros de toda unha vida, unha pequena axuda familiar, os créditos outorgados polo banco Santander e a axuda que nos dió a Xunta de Galicia como "Axudas a retornados" puiden montar a duras pena unha Panadería Pastelería, "Doa Vaniri", e á vez adquirín unha tinturería de nome "Vit- Sec", porque coa panadería os números non daban, para poder manter unha familia de 4 persoas. Por iso un segundo negocio era fundamental para poder subsistir. A tinturería que a leva a miña esposa, que é Enxeñeiro Industrial, mención proceso e TSU en Hixiene e Seguridade Industrial e entre os 2 imos saíndo adiante. Foinos duro empezar de cero, e unido a isto, os impostos aos autónomos son moi fortes. De todas maneiras, Galicia é unha gran rexión para investir.
O seu soño sería levar a parte comercial entre nacións. Dayana Paz Vázquez .Naceu en Caracas, ten 23 anos, e leva xa 3 anos en Galicia. É filla e neta de ourensáns. Obtivo unha bolsa BEME no 2017 por importe de 7000 euro e chegou a Galicia no 2016 por primeira vez. Dayana, estaba a traballar nunha axencia naviera en Caracas e profesionalmente estaba contenta, pero a situación de Venezuela inquietáballe, e vía que tiña que facer algo. Decatouse das bolsas BEME pola súa xefa, que era descendente de galegos igual que ela e comentoullo. É unha bolsa moi completa (díxolle), por que non che apuntas?
Como foi a túa experiencia coas bolsas BEME?
Acabábame de graduar e a bolsa chegoume no momento xusto para poñerme a facer un máster. Sinto que foi o momento perfecto para emigrar. Foi unha oportunidade. Decáteme menos dun mes antes de comezar clases que me outorgaban a bolsa, polo que practicamente non tiven tempo de dixerir a noticia, entre arranxar todos os detalles da viaxe, e da chegada a España o menos que pensei foi en todo o que carrexaba para a miña esta bolsa. Desde o primeiro momento sabía que era a miña mellor oportunidade para emigrar, e que era moi probable que non regresase a Venezuela nun curto prazo. Era comezar de cero en lugar no que nunca estivera, completamente soa, pero que agradezo como ocorreu todo desde o primeiro momento, gozo a miña estancia en Galicia, vivindo cada momento.
"Dos meus compañeiros de mestrado, catro eramos beneficiarias dunha bolsa BEME. Actualmente, tres estamos a traballar en Galicia"
Foi moi difícil reunir os requisitos que pedían?
Os trámites persoais foron fáciles, porque tiña a dobre nacionalidade. En canto aos trámites académicos….iso xa foi máis complicado, porque me pedían todos os papeis apostilados, e iso leva un tempo. Aínda que tiven sorte e tanto na Xunta como na Universidade axudáronme a conseguilo seguindo os pasos aos poucos.
Que máster fixeches?
Un mestrado en Dirección de Empresas no Campus de Lugo. Termineino no 2018.
Cantas persoas había no mestrado?
20-25 persoas das cales 4 eramos beneficiarias dunha bolsa BEME. Actualmente 3 estamos a traballar en Galicia, e unha retornou.
Resultoulle fácil adaptarse?
Pois a verdade é que non. Foi un choque moi grande. Tívenme que afacer estudar dunha forma diferente. En Venezuela a avaliación é de forma continua e aquí avalíanche nunha semana (polo menos na época na que eu estudei o máster). Eu nunha semana tiven que facer os exames de todo un cuadrimestre. Por outra banda, non resulta fácil coñecer xente. Os inicios sempre son complicados.
En que está a traballar agora?
En contratos de substitución no Banco de Santander en Lugo, cidade na que resido actualmente aínda que non me importaría marcharme a outra cidade de Galicia.
Se puidese elixir en que lle gustaría traballar? A miña carreira está enfocada cara ao comercio exterior. O traballo dos meus soños sería levando a parte comercial entre nacións. Ou en calquera área de importación-exportación. Podería ser en medios de pago ou na área loxística. O tempo dirá.
