Lonxe, aínda que quizá non tanto, ou máis preto do que ás veces imaxinamos –así é o tempo-, quedan aquelas estampas roubadas á memoria como unha frecha. Buques xigantes en peiraos aínda máis xigantes, debuxados todos eles en branco e negro, a cor dunha época afastada, aínda que quizá non tanto, insisto. A da emigración galega; a de centos de miles de paisanos, veciños, cidadáns, que partían coa maleta cargada de proxectos, e volvían, se volvían, ou xa non. Que máis dá.

Moitos a Arxentina, aínda hoxe ‘quinta provincia galega’. Podía ser o caso de Pablo, protagonista da novela de Paz Míguez Dá emigración. Notas d’un galego, que o Consello de la Cultura Galega recuperou á memoria no marco da colección Clásicos dá emigración.

A obra de Paz Míguez é o cuarto volume desta recompilación, e está escrita desde as anotacións dun galego fiel coñecedor dos universos da súa terra e de Arxentina. Paz Míguez estruturou a novela como unha viaxe de ida e volta con final aberto, adornado coas circunstancias e peripecias vividas polo protagonista ao longo de varios anos residindo en Arxentina.

Pablo vive un conxunto de peripecias persoais que o autor quere proxectar sobre o prototipo de emigrante galego: a dura viaxe no barco, o engano, a soidade, a situación do idioma, a visión pesimista da realidade, o retorno… Personaxes paradigmáticos, difíciles condicións humanas e aspectos de didactismo e ensino comúns marcan os alicerces dunha narración moi interesante, escrita en clave testemuñal para un mellor coñecemento do que foi a vida dos desterrados galegos.

Paz Míguez

O Consello da Cultura Galega acompaña a presentación desta publicación obra coa publicación da entrada do seu autor, Paz Míguez, no Álbum de Galicia.

Nacido na Pobra do Caramiñal o 11 de xuño de 1911, viviu alí ata os 18 anos, cando houbo de emigrar a Arxentina. Primeiro estivo a traballar nun negocio familiar na cidade portuaria de Rosario ata que decidiu trasladarse á capital do país.

Paz Míguez coñeceu en primeira persoa a situación dos compatriotas galegos (condicións laborais, relacións humanas, desterro, morriña…), que acabaron sendo motivo esencial e recorrente das súas principais novelas: Dá emigración. Notas d’un galego (1936) e Ou Adán que non quixo voltar ó Paradiso (1992). Realizou varias viaxes entre a Arxentina e Galicia e foi en Buenos Aires onde acabou formando unha familia e pasou a última etapa da súa vida. Faleceu no ano 2003.

Colección Clásicos da emigración

A emigración en Galicia publicada por Ramón Castro López en 1923 foi o punto de apertura dunha colección de libros que, baixo o título Clásicos dá emigración, pretende ofrecer un reflexo fiel do que supuxo a emigración galega tanto para aqueles que a viviron desde os seus países de destino como para quen os viu marchar.

A colección está integrada por unha ducia de títulos de diferentes xéneros que hoxe en día son difíciles de atopar en bibliotecas ou librerías, e que así poden ser máis accesibles para o público investigador, pero tamén para calquera persoa interesada no tema. Reúne as distintas perspectivas que marcaron un dos fenómenos demográficos máis importantes dos últimos séculos en Galicia a través de obras que abarcan tanto ensaios como literatura de ficción ou biografías, entre outros xéneros, escritos entre principios do século XX e os anos 60, aproximadamente. Cada un dos volumes está prologado por un especialista contemporáneo na materia, como Ramón Villares, Pilar Cagiao ou Raúl Soutelo, entre outras e outros.

DESCARGA AQUÍ A OBRA!