Continuamos a nosa viaxe estival por Galicia, e facémolo alcanzando o punto máis setentrional da península ibérica: Estaca de Bares. Por este motivo, na súa carta de presentación sempre se inclúen as coordenadas, para corrobar esta certeza xeográfica que serve ademais de divisoria entre o océano Atlántico e o mar Cantábrico. Este enclave xa fora declarado Sitio Natural de Interese Nacional nos tempos da II República.

Para facerse unha idea, Estaca de Bares levántase 400 km máis ao norte que Nova York, pero por este lado do Atlántico pasa a cálida corrente do Golfo. Así que estas augas non se conxelan... pero viven en constante axitación, porque en Estaca de Bares o mar é o fillo do vento.

Á súa situación estratéxica debe gran parte da súa fama internacional como paso obrigado para centos demiles de aves. A este punto conducen varios roteiros migratorios de especies mariñas e terrestres procedentes do Atlántico, o Mediterráneo e o Ártico. As valoracións máis optimistas alcanzan cifras que exceden os dous millóns e medio de exemplares voando cara ao oeste os que por aquí pasan. É o lugar ideal para observar non só aves como, por exemplo, o alcatraz común, senón tamén cetáceos en augas próximas.

Ademais do faro, existe un miradoiro no antigo semáforo da Mariña, convertido na actualidade nun hotel de natureza. Desde alí podemos ver os restos da base de control marítimo sobre os cantís á beira da cal se colgan en vertixe unha sucesión de muíños que forman un conxunto que nos trae imaxes de terra máis ao norte. Con todo a intervención humana máis antiga é o peirao prerromano de Bares (Mañón). O espazo protexido abarca tamén a costa de Loiba (Ortigueira) cuxos xigantes cantís protexen algunha das playasmás solitarias de Galicia debido ao seu difícil acceso. A forza delmar explica o curioso sistema de amarre das lanchas que nesta zona sostéñense nas ladeiras por roldanas para evitar que as leve a pleamar.

Moi próximo ao espazo protexido vale a pena achegarnos á vila mariñeira de Porto do Barqueiro e á estampa idílica do río Sor na súa desembocadura.