• A de Álvaro Montes Gómez é unha desas historias tan típicas da emigración galega que chega mesmo ata asustar. Un relato de dúas familias que cruzaron o inmenso azul Atlántico para volver sendo unha, máis grande e numerosa
09
Oct
2020
Álvaro despacho
Álvaro acaba de poñer en marcha nukuku.com

Hai historias que veñen, e outras que van. E algunhas, é leste o caso, que avanzan para acabar volvendo. Un longo relato de retorno ao momento de partida, con Galicia como fío condutor. Desde aquí marchou Francisco Javier Montes Pardo fai máis de setes décadas, nun daqueles buques de vapor que enchen escenas eternas pintadas sempre en branco e negro.

Un pouco máis ao norte, no País Vasco, emprendía a viaxe Liria Gómez Puntonet. Apenas unha nena de 9 anos cuxa familia, como a de Luís, buscaba en Caracas esas oportunidades prometidas que a nosa terra, entón, choraba por ofrecer.

Hoxe, con 80 e 79 anos, a súa vida esconde un conto marabillo, deses que calquera pai está a desexar rumorearlle aos seus fillos pola noite. Un ‘ir’ que lles fixo coñecerse en Venezuela, nunha festa na Irmandade Galega de Caracas, onde si non; casar e ter fillos; prosperar, impulsar os seus proxectos persoais. E un ‘vir’ que os trouxo de volta até Galicia, até a súa casa, até esa terra de acollida que hoxe, en pleno século XXI, si que ofrece aquelas oportunidades entón anheladas.

E como o destino é sempre caprichoso, ese ir e ese vir incorpora, cada un ao seu momento, ao tres fillos do matrimonio: Francisco, Rafael e Álvaro, o protagonista principal da nosa historia. O último, todo hai que dicilo, en emprender o camiño de volta.

Porque dacabalo entre o século XX e o XXI, cando os seus irmáns maiores viñan, el empezaba alí co seu negocio. “No 2000 monte unha perfumaría que, co tempo, converteuse nunha cadea”, rememora. O mesmo tempo que terminou por arrasalo todo en Venezuela. 

“Despois de 18 anos, resultaba evidente que o clima do país non era o adecuado nin o que lle quería ofrecer aos meus fillos”. Porque Álvaro, así de valentes somos os galegos, emprendeu o retorno con 52 anos e en familia, felizmente casado con Gabriela López, e con dous fillos, Alejandro e Claudia, que, curiosidades da vida, xa se volveu en 2016 para cursar os seus estudos universitarios en Madrid. Unha parte máis dese eterno ir e vir.

Álvaro con su mujer y sus hijos en la playa de Aguieira.
Álvaro coa súa muller e os seus fillos na praya de Aguieira.
Álvaro familia
Con toda a súa familia, en Galicia.
Adeus a Venezuela

“O negocio deixou de ser un bo negocio. A perfumaría non contaba cos produtos que o consumidor quería, o inventario era cada vez menor. Chegara o momento de vir e empezar unha vida desde cero”, continúa Álvaro coa tranquilidade do que xa andou ese camiño. Por diante,  “dúas maletas e nada máis”.  E atrás, unha montaña enteira de recordos, de anécdotas, de alegrías e tristezas, de moito sufrimento cara ao final.

Porque aos poucos “vas tolerando” cousas que resultan “incribles” e que, a forza de repetirse, terminan por converterse en “rutineiras”. Como os secuestros de dous dos seus amigos. “Cando te queres dar conta, estás a xogarche a vida” cunha pistola na cabeza para que lles deas o móbil ou a carteira. “E o peor é cando iso convértese en cotián”, resume Álvaro.

Unha cotidianeidad que chega a facer posible que a inflación dos bolívares arruíne até aos propios secuestradores; ou que para comprar unha barra de pan debas gardar unha cola dunha hora; ou mesmo que no súper non haxa papel, nin pasta, nin atún; ou que poidas sentirche un privilexiado por acceder a este tipo de bens.

Así que si, chegara o momento de partir. De reencontrarse con toda a súa familia alén dese inmenso Atlántico de ondas e negrura. “Sabía que podía haber grandes limitacións ao virme con 52 anos e empezar unha vida desde cero”, recoñece Álvaro.

Pero aquí estaban, están, os seus pais. Nesa Compostela á que regresaron a comezos de século, e da que agora gozan son o seu fillo.

Álvaro esquí
Álvaro es campeón gallego de esquí acuático.
Nukuku, innovación ao servizo do descanso

E como a vida curte, Álvaro segue mirando ao mundo decidido. Acaba de pór en marcha nunuku.com, un negocio online de venda de almofadas cervicais antiarrugas. “Son almofadas que alivian a dor de pescozo e costas, e prevén engúrralas e marcas de soño no rostro e no pescozo”, resume.

Unha nova iniciativa empresarial para a que contou co impulso da liña de apoio ao retorno emprendedor que cada ano promove o goberno galego para facilitar a volta a casa daqueles que algún día tiveron que partir. Como Álvaro, ou como outros 200 galegos que xa se beneficiaron desta iniciativa para activar novos proxectos empresariais na nosa terra.

Álvaro confía no futuro. E móstrase orgulloso do pasado. De todo o seu pasado. Mesmo daquel co que che sorprende nun último caneo. Campión de esquí acuático galego. “Aprendino en Venezuela, con certa disciplina cando era nova”, resume. “O noso plan de fin de semana era ir á praia de Río Mozo co bote que tiñamos”.

Ao chegar aquí contactou coa Federación Galega, e até a data participou en tres competicións, impóndose no tres. Unha bagaxe similar ao que arroxa nos Campionatos de España do tres últimos anos, nos que tamén participou: primeiro en 2018, primeiro en 2019, e subcampión en 2020.

Un relato cheo de sorpresas que transcorre entre dous vasos comunicantes: Galicia e Venezuela. Venezuela e Galicia. Ese eterno e vir para concluír sempre en Galicia.   

Compartir