• Karol Farias (Salvador de Baía, 1979) esconde varios relatos circulares: o persoal, que transita nun ida e volta que une Galicia con Brasil; e o profesional, baseado nunha visión da moda sustentada na propia economía circular. Un proxecto que impulsou grazas ao apoio da Xunta
29
Apr
2022
Karol Farias y su abuelo.

Todas as historias de diáspora teñen un punto de partida; un pedacito de terra gardado na memoria do esquecemento, ese lugar de sombras desde o que se rescata a nostalxia para comezar a construír un bo relato. Neste caso situámonos na parroquia de Verducido, concello da Lama, un deses espazos tan galegos que mesturan, de modo case perfecto, un verde húmido de morriña cun gris perenne de añoranza, e que, ao seu modo, resúmese nas paredes da igrexa parroquial, onde o mofo decora desde sempre a pedra centenaria.

Alí naceu fai moito ou pouco tempo -todo depende do contexto co que se afronte o devir de cada día- Armindo Rodeiro Piñeiro, un deses nenos galegos que a guerra, a vida e a fame levou lonxe de aquí. Tan lonxe que puxo polo medio todo o azul eterno do Atlántico ata arribar a Salvador de Baía, onde creceu, fíxose home e soñou co futuro.

Armindo foi o único dos seus irmáns que casou cunha brasileira, Cremilda, para que logo digan que a terra non tira ata o final. Un matrimonio feliz do que naceron catro fillos. Unha delas, Cristina, que casaría con Humberto antes de incorporar outras tres persoas á árbore familiar, Rafaela, Humberto e Carolina Farias, por fin, protagonista principal da nosa historia, que oito décadas despois continúa o relato familiar de emigración, pero á inversa, desfacendo cara a Galicia as infinitas millas do Atlántico.  

“Sempre estivemos moi conectados con Galicia”, lembra Karol Farias, aludindo á gran comunidade de galegos coa que conta Salvador de Baía. Unha unión que se plasma a través de desexos, de anhelos infantís de retorno que crecen, como ela, ata madurar, sen deixar de estar aí: “Desde nena quería vir a Galicia, pero non atopaba como”.

O avó de Karol cos seus pais e irmás.
A nai de Karol, a bisavoa e ela de bebé.

Unha procura que se intensifica e que a conduce, moitas veces, ata o Consulado de España, nun afán permanente por devolver á nosa terra o relato familiar. Pero non ía ser o Consulado, senón a Xunta de Galicia, quen lle abrise de pao a pao as portas do retorno.

“En 2019 vi un anuncio en Facebook das bolsas BEME”, detalla, en referencia ao acrónimo, en galego, das Bolsas Excelencia Mocidade Exterior, que cada ano promove o goberno de Galicia para traer de volta a casa a todos aqueles mozos galegos, fillos ou netos de galegos, que un día tiveron que partir.

Con todo ese Mocidade (mocidade), apelido ineludible das bolsas, disuadiuna nun primeiro momento. “Eu tiña 39 anos e pensaba que iso non era para min”, lembra, entre risas, pensando, equivocada, que non era moza séndoo. A dúbida, ese sentimento tan humano de despexar calquera incógnita, por sorte, fixo o resto e Karol consultou os requisitos: “Vi que estaba contemplado, que aínda era novo, e apunteime á bolsa”.

Porque máis aló do tópico, a mocidade é, sobre todo, un sentimento, un sentirse mozo, un querer emprender e impulsar, desde aquí, desde a terra dos seus bisavós, dos seus avós, da súa familia, dela mesma, un proxecto familiar e persoal.

Ese é o primeiro requisito para iniciar o camiño de retorno, o roteiro que trouxo a Karol, grazas ás BEME, de volta a casa, onde regresou para cursar un Máster en dirección de empresa na Universidade de Santiago, campus de Lugo, onde finalmente quedou. Grazas a el perfeccionou unha idea de negocio que plasmou, finalmente, en Aoba Upcycling, marca de moda circular que puxo en marcha en decembro do ano pasado.

Salvoconducto
Salvoconducto

Un proxecto co Karol Farias segue reforzando o seu vínculo con Galicia a través da creación de diferentes pezas feitas con retales doutras que xa non se usan, ás que dá unha nova vida. Esta unión coa nosa terra recoñécea cando fala dunha colección que busca, precisamente, iso: “Contar a historia da miña emigración”.

“Gústame todo de Galicia. Gústame que ten moito contacto coa natureza, que está moi conservada en termos ambientais; encántame a xente e a cultura”, sinala, antes de avanzar que “a próxima colección estará inspirada no Entroido”. “A foliada, as pandeiretas… vexo moito de Baía aquí”

Programa Merlo e axudas ao retornado emprendedor

Para desenvolver este proxecto, Karol contou, tamén, co asesoramento que ofrece o programa Merlo, que impulsan Xunta e Fundación Ronsel, e cos apoios que facilita o goberno galego para o retorno emprendedor. Unha base sobre a que foi abríndose un oco e que conduciu á súa empresa á Circular Fashion Week Madrid, onde agora se atopa tras ser unha das 18 seleccionadas dun total de 80 solicitudes.

Antes de todo isto, Karol Farias nunca estivera en Galicia, aínda que sabía e sentía case todo dela desde nena, desde que descubriu un relato familiar único, de diáspora, que entrelaza vidas que crecen, que van para volver, ofrecendo testemuños inimaxinables que gardan un fondo de nostalxia e de morriña. O fondo de Galicia; desa Galicia á que volveu co seu fillo, Lucas, e na que quere seguir escribindo este relato de emigración capaz de unir coma se nada Verducido con Baía.

Colar coa árbore xenealóxica da parte da súa familia que emigrou.
Traxe galego no desfile
Compartir